İstanbul'daki Binalar Ve İnsanlar

Ali Koç Elegçmez

İstanbul'daki Binalar Ve İnsanlar

Ali Koç Elegçmez

Medya Keşan
Medya Keşan
27 Ağustos 2021 Cuma 08:50
İstanbul'daki Binalar Ve İnsanlar

İstanbul’da binalar gördüm;
üst üste, sarmaş dolaş yedi tepe; dağ gibi.
Pek çoğunda ağaç yok lâhit mezarlar gibi…
Geceleri, her biri türbe gibi bakıyor
Gündüzleri, içinden yola insan akıyor,
İnsanlara baktım da umut; yanardağ gibi
Sağa sola yağarlar lâpa lâpa kar gibi…
Kimi hemen eriyor tavadaki yağ gibi
Kimi buzdan bir kayaç Erciyes Dağı gibi,
Kimi, hasat’a hazır şıralık bağa dönmüş,
Kimisi gaz kaçıran balon gibi pörsümüş,
Kimisi korunaksız kabuksuz nara benzer,
Kimisi seyyah olmuş gün boyu gezer gezer…
Sordum da, hiçbirinin dönmeye yok niyeti
Pek çoğu, varoşlarda yaşayan beyaz zenci!
Kalplerini yaksa da şu memleket özlemi
Her birinin gönlünde hep, İstanbul var gibi
Kiminin bir tek ahı bin ah gibi yakıyor
Kimi, vaha arayan mecnun gibi bakıyor,
Kimisi dane dane dökülüyor çarklardan
Kimisi medet umar neonlu akşamlardan,
Kimisi yuva arar yedi tepe üstünde
Kiminin Sultanahmet yükselir gözlerinde,
Kimi güvercin olmuş Yenicami önünde
Kiminin bir tas çorba tütüyor gözlerinde…
Kimisi de Boğaz’a başka yerden bakıyor
Gönlünde ya Çırağan ya da Yıldız yatıyor…
Kimininse gemiler geziyor yüreğinde
Kiminin Dolmabahçe tütüyor
........................sözlerinde
Kimisi kulak verir ezanların sesine
Kimisi şiir yazar denizin gözlerine,
Kimi, köprü üstünden olta atar sulara
Kimi de Sirkeci’de bakar mor vagonlara
Kimi denizde vapur,
Gün boyu siren çalar!
Kimi denizde martı sulardan buse çalar.
Her biri başka ilden kimisi başka dilden
Alamazlar kendini Boğaz’ın gözlerinden…
Kimisi duymamıştır Aşiyan’ın adını
Kimisi tatmamıştır Beşiktaş’ın tadını,
Ne Cahit bilir kimi, Ne Orhan, Ne Külebi
Ne Çamlıca üstünden bakan Yahya Kemal’i.
Pek çoğu ortadirek, pek çoğu da öğrenci
“Kimi bir ev kedisi, Kimi de bir ciğerci...”
Her birinin umudu ekmek kadar kocaman
Her birinin gönlünde yatar koca bir aslan!
Pek çoğu, iki eşli acı çeken bir duldur!
İlk yâr, memleketleri, ikinci İstanbul’dur.
Umut verir onlara bu şehrin nimetleri
Mum gibi bitseler de ararlar vitrinleri!
İstanbul, onlar için taşı altın diyardır,
Bir susamlı simitle pek çoğu bahtiyardır!
Sonunda bilirler ki çoğu burdan yolcudur…
Sorarsan, umutları yine de İstanbul’dur
Yollarda koştururular yürüyen hayal gibi.
Bağdat Yolu’na düşmüş bir karınca misali,
Baktım da gözlerine şu İstanbul, yâr gibi
Her birinin gönlünde Tek, İstanbul var gibi…

Yorumlar

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol